Triste

 Kim gelirse gelsin hepsi gider. Sadece yanında daha uzun kalacak kişiler vardır. Herkes gitse de o gitmez dediklerimiz. Onlar da gider. Ama hayat alır bazen. Bazen de zorunda bırakır. En son gidecek kişilerdendir. Rümeysa benim için öyle. Ailemdekilerle eş değer içimdeki yeri. Keşke yanımda olsaydı. Aynı yeri yazmak için çok uğraştık. Geçtim aynı üniversiteyi aynı şehirde olsaydık da yeterdi. Konuşmadan yan yana otursak bile daha kolay olurdu. O beni anlıyor. Nasıl oluyor bilmiyorum. Ama anlıyor. Benim tercihlerimi o asla tercih etmezdi mesela. Ama ona rağmen seviyor beni. Onu çok seviyorum gerçekten çok. İyi ki o gün onun sırasına oturmuşum. İyi ki o gün onunla karşılaşmışım. İyi ki o iğrenç okul bizi yeniden bir araya getirmiş. Onu tanıdığım için çok şanslıyım. Umarım hayat bizi ileri de ayırmaz. Umarım ileride aramıza yeniden şehirler girmez. Onu vok seviyorum.

 Her gidişimde ağlıyorum. Ailemi çok seviyorum hepsini tek tek. Annemin zorla ağzıma bı şeyler tıkıştırmasını, babamla yaptığımız sohbetleri, kardeşlerimle olan didişmelerimi... İyi ki varsınız. Çok seviyorum sizi. Korkuyorum kaybetmekten. ❤️

Vedalardan çok bıktım. Baya bıktım. Az önce yine bunlardan biri gerçekleşti. Babamı çok seviyorum. Ailemi çok seviyorum. Nolursa olsun böyle bı aileye sahip olduğum için çok şanslıyım 

 Yine baya açmışız arayı. Ama inan unuttuğumdan değil. Biliyorsun beni işte. Gerçi artık ben bile bilmiyorum beni. Napiyorum ne istiyorum inan bilmiyorum. Yaptıklarımı bilsen kızarsın bana. Ama aklımla hareket ettigim için de sevinirsin belki. Beden hayatımızdaki olaylara karşı tepki gösteriyor dedim bugün. İstemediğim insanlara karşı mide bulantısı, cikmazlarda karın ağrısı, aşırı panik durumlarda kekeleme... Eskiden şu yaptıklarımı yapsaydım bunlardan biri gerçeklesirdi. Ama şuan hiçbiri yok. Yorgunum sadece. Bıkmışlık tepkisi olsa gerek. Yine de huzurluyum sanki. Bilemiyorum ya. Her şey bı garip. Düzelmem gerekiyor. Bı sure sonra her şey rayına girecek bence. Yani umarım 

 İnsan büyüdükçe dua edişi de degisiyor. Ne kadar önceydi bilmiyorum. En fazla bir hafta. Benim yolumda o yoksa kalbimde ona ait bı yer olmasına izin verme demiştim. Onun önemsediği şeye saçma demek istemem ama benim için o kadar sudan bı bahaneydi ki. Düşünmeden edemiyorum acaba bu duanın bı işareti mi diye. Korkar çünkü insan. Sahip olmadığı birinin bile gidebilecek olması korkutur onu. Korkuyorum. Yolumda yoksa diye çok korkuyorum. Anlayamıyorum gibi geliyor bazen. Ne demek istiyo ne düşünüyo hatta ne hissediyo. Hissedemiyorum sanki. Kestiremiyorum. Çok fazla ilişki görmedim. Belki de onun iletişim anlayışı budur diyorum kendime. Ama ben böyle uyumamiza izin vermezdim mesela. Bütün gece belki düzgünce uyumamiz için tek bı mesaj atar diye bekledim. Onla ya yeniden aramız bı şekilde bozulur diye açıklama yaptım. Yaptığım açıklama fazla bulundu gereksiz bilgiler içeriyor dendi. Yoğunum diye 1bucuk gün görülmedim, düşünülmedin, aklına bile gelmedim. Bu bı iletişim şekli bile değil b...

 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ama son yazdığımdan bugüne daha iyiyim. Her şey daha çok yolunda. Yarın bütün yıl boyunca emek verdiğim sınavım var. Korkmuyorum. Heycanliyim sadece. Bu stresin bitmesine sevincliyim. İçim kıpır kıpır. İnanıyorum çünkü kendime. Bu sefer olucak. Hissediyorum. Hatta ne olursa olsun ben bu sene hakkını verdim diyebilecegim bı vicdana da sahibim. İçimde kapatamadigim o defteri de çoktan kapattım. Olmazsa olmaz dediğim şeyleri elimin tersiyle itebildim. İyi ki itmisim. Çünkü şimdi bambaşka bi sayfadayim. O kadar samimi o kadar doğal geliyo ki. Uzun zaman sonra bana iyi gelen birinin olması yeniden umutlandırdı beni. Bilmiyorum bana nasıl bakiyo hakkımda ne düşünüyo. Ama ben hiçbi şey beklemiyorum. Şuan iyi ki var. Çünkü varlığını bilmek bile bana o kadar iyi geldi ki. İçimde bı parçam ona ait gibi. Yaşanan her şey benim onu bulabilmem için yaşanmış gibi. Her şey güzel olucak hissediyorum 🥹🫶🏻