Triste

 Yine sana geldim triste:) İnsanlar bazı duyguları sonradan tadar. İsimleri yoktur. Belki de tek kişiliktir duygular. Anlayanları yoktur. Belki de çaresizliktendir anlayamamalari. Çok yoruldum triste. Bu duygu karmasalari beni cikilmaz sokakların ortasına bırakıyor. Kafamı nereye çevirsem duvar. Her yer kapalı. Giderek sıkışıyorum. Aldığım kararların bile arkasında duramıyorum. Arkasında duramayacagimi bildiğim kararlari da bile bile alıyorum. Anlatamıyorum belki ne hissettiğimi tam olarak. Ama dokunmadan seviyorum. Duymadan hatta görmeden... Her gözümü kapattığım da karşımda zaten. Her hissetmek istediğimde içimde. Hayaline mi tutuldum bu kadar bilmiyorum. Sadece garipseyebiliyorum. Bı kurguyu sevdim belki de. Belki bu hisleri. Belki varlığını. Bilmiyorum. Ben de anlayamiyorum zaten triste. Sende anlama. Bazen doğrular canımızı daha çok yakar. Ne sen anla ne ben anliyim. 

 Ah o kadar zaman geçti ki. Seni hep zor kaldığımda hatırlıyorum. Bu bana bı ayeti hatırlatıyor ve utanıyorum. Çok şey değişti burada. Geceleri düşünerek uyuduğum insan yabancı artık. Nasıl olduğunu anlamadan aştım. Korkmadan aldığım kararların peşinden gittim. Yatakta kıvranarak geçirdiğim sayısız gecelerin sonunda geriye sadece gülümseyerek bakıyorum. Biliyorum sende tebrik ediyorsun beni. Hatta beklemiyordun bile belki benden. Biliyor musun aslına bakarsan bende beklemiyordum. Hatta beklemedigim o kadar çok şeyi yaptım ki. Kendime bile zor açıkladığım şeyler... Sevdim triste:) eskisi gibi bir his değil. Bir daha öyle hissedecegimi de hiç düşünmüyorum zaten. O hisler aşktı. Gerçek aşk triste! Bu bendeki belki de birine farklı gözle bakabilmekti. İlk adımdı. Son adımım da yanımda olamaz belki ama bu küçücük farklı göz bana iyileştiğimi hissettiriyor sanki. Ve ondan bana kalan tek şey bu şarkı. "Güçlü biriydim"