Triste

Ne çok şey değişmiş bı yılda. Kaç kişi girmiş çıkmış hayatımıza. Hayatta tek desteğimiz sandığımız insanlar bile değişmiş. Bizdeki yerleri kalmış tek değişmeyen.

    İnanmak vardır insanda. Kalbinin değil sevginin büyüklüğü kadardır inanç. İstediğin kadar, bağlandığın kadar... Hep inandım ben. Her güneşin batısından sonra gelen ayın ışığından bile bı umuda sarıldım. Umut... Zaten inanç uçurumunda tutunduğumuz tek dal değil midir? 

Yazmanın da yaşı yok. Hislerin yaşı olur mu ki yazmanın olsun? Hepimiz biraz eksiğiz dünyanın bir tarafının hep karanlıkta kalması gibi. Ya kolumuzda bacağımızda o eksiklik ya kalbimizde. Ya çevremizde değer veridiklerimizde ya cebimizde. Ya nefesimiz de ya nefsimizde... Kendine itiraf edemediklerini yazar insan en çok. İçindeki birikmislikleri. Ağzından dökülüp kulağın duymak istemediklerini. Hepimiz eksiğiz biraz. Belki de duymak istemedigimiz kadar...

 Çaresizlik, hayal kırıklığı...

 Bitememis duyguların içinde bitmiş bi ben... Korkuyorum düşünürken aldığım nefeslerden. Çok büyüyor her şey gözümde. Girmem gereken ama hayatımın da sonu olmayan bir sınav var. Lise sınavından daha kolay bir sınav hemde. Unutmam gereken insanlar var. Ki ben zaten unutganimdir. Nedir yani. Yaşamak değil mi altı üstü? Hallederim hepsinin üstesinden tek başıma tek parça halinde gelicem. 

       İnsan en çok kendi kendine konuşurken dürüst olabiliyormuş. Yarıda kalanları, kendine söylediği yalanları anca o zaman anlayabiliyormuş. Hayallerim vardı benim düşünürken bile yüzümü güldüren. Umutlarım vardı iki koca sevgi arasında hiç bitmeyen. Bir de gerçekler varmış istemekle gerçekleşmeyen...        Ben çok denedim kendime laf geçirmeyi. Uzak bıraktım gönül bağı kurduğum her şeyden. Düşünmeden yaşamayı denedim. İnandırdım kendimi kendime kurduğum düzmeceye. Bitti dedim. Gitti bitti unutuldu her şey eskidi. Sandım ki gerçekten gözden ırak olan gönülden de ırak olur. Ama çok isterdim öyle olsun. Çok isterdim bitsin her şey. Biri içimi açıp alsın bu şeyi. Adı her neyse. Ben biliyorum artık o hayaller masal oldu. O masalın sonu gelmedi. Kabul ediyorum. En azından bitsin artık bu şey. Biticek dimi? Bende unutucam, bende rahat nefes alicam. Sanki bı lanet yapıştı üstüme gitmiyoda. Birine karşı daha fazla ne hissedilir bilmiyorum ben. İçime a...