Triste

 İnsan büyüdükçe dua edişi de degisiyor. Ne kadar önceydi bilmiyorum. En fazla bir hafta. Benim yolumda o yoksa kalbimde ona ait bı yer olmasına izin verme demiştim. Onun önemsediği şeye saçma demek istemem ama benim için o kadar sudan bı bahaneydi ki. Düşünmeden edemiyorum acaba bu duanın bı işareti mi diye. Korkar çünkü insan. Sahip olmadığı birinin bile gidebilecek olması korkutur onu. Korkuyorum. Yolumda yoksa diye çok korkuyorum. Anlayamıyorum gibi geliyor bazen. Ne demek istiyo ne düşünüyo hatta ne hissediyo. Hissedemiyorum sanki. Kestiremiyorum. Çok fazla ilişki görmedim. Belki de onun iletişim anlayışı budur diyorum kendime. Ama ben böyle uyumamiza izin vermezdim mesela. Bütün gece belki düzgünce uyumamiz için tek bı mesaj atar diye bekledim. Onla ya yeniden aramız bı şekilde bozulur diye açıklama yaptım. Yaptığım açıklama fazla bulundu gereksiz bilgiler içeriyor dendi. Yoğunum diye 1bucuk gün görülmedim, düşünülmedin, aklına bile gelmedim. Bu bı iletişim şekli bile değil b...

 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ama son yazdığımdan bugüne daha iyiyim. Her şey daha çok yolunda. Yarın bütün yıl boyunca emek verdiğim sınavım var. Korkmuyorum. Heycanliyim sadece. Bu stresin bitmesine sevincliyim. İçim kıpır kıpır. İnanıyorum çünkü kendime. Bu sefer olucak. Hissediyorum. Hatta ne olursa olsun ben bu sene hakkını verdim diyebilecegim bı vicdana da sahibim. İçimde kapatamadigim o defteri de çoktan kapattım. Olmazsa olmaz dediğim şeyleri elimin tersiyle itebildim. İyi ki itmisim. Çünkü şimdi bambaşka bi sayfadayim. O kadar samimi o kadar doğal geliyo ki. Uzun zaman sonra bana iyi gelen birinin olması yeniden umutlandırdı beni. Bilmiyorum bana nasıl bakiyo hakkımda ne düşünüyo. Ama ben hiçbi şey beklemiyorum. Şuan iyi ki var. Çünkü varlığını bilmek bile bana o kadar iyi geldi ki. İçimde bı parçam ona ait gibi. Yaşanan her şey benim onu bulabilmem için yaşanmış gibi. Her şey güzel olucak hissediyorum 🥹🫶🏻