Triste

 Okudum en baştan. Çoğunu daha önce okuduğumu hatırlamıyorum. Gurur duydum gerçekten yazdığım her şeyle, atlattığım her zorlukla, aklımı kullandığım her anla. Hayatta yaşanması gerekenler vardır. Sen nereye çekmek istersen çek ne tarafa yönlendirmeye çalışırsan çalış işe yaramaz. Onun yönü bellidir. Derler ya herkesin kaderi çizildi diye öyle işte. O zamanla yaşadıklarım beni bu olgun kafa yapısına getirdi. Beni ben yapan şeyler onlar. Şimdi güzel bir kariyer için elimden geleni yapıyorum. Çok çalışıyorum sürekli el becerimi geliştirmeye yöneliyorum. Beni seven çok iyi giden ilişkim var. Ailemle aram bozuk değil hatta onları anladığım bir evredeyim. Arkadaşlarımı çok seviyorum ve her yerden bir sürü arkadaşım var. Düştüğüm o dipten geldiğim şu günlere şükürler olsun Allah'ım. 

 Kim gelirse gelsin hepsi gider. Sadece yanında daha uzun kalacak kişiler vardır. Herkes gitse de o gitmez dediklerimiz. Onlar da gider. Ama hayat alır bazen. Bazen de zorunda bırakır. En son gidecek kişilerdendir. Rümeysa benim için öyle. Ailemdekilerle eş değer içimdeki yeri. Keşke yanımda olsaydı. Aynı yeri yazmak için çok uğraştık. Geçtim aynı üniversiteyi aynı şehirde olsaydık da yeterdi. Konuşmadan yan yana otursak bile daha kolay olurdu. O beni anlıyor. Nasıl oluyor bilmiyorum. Ama anlıyor. Benim tercihlerimi o asla tercih etmezdi mesela. Ama ona rağmen seviyor beni. Onu çok seviyorum gerçekten çok. İyi ki o gün onun sırasına oturmuşum. İyi ki o gün onunla karşılaşmışım. İyi ki o iğrenç okul bizi yeniden bir araya getirmiş. Onu tanıdığım için çok şanslıyım. Umarım hayat bizi ileri de ayırmaz. Umarım ileride aramıza yeniden şehirler girmez. Onu vok seviyorum.

 Her gidişimde ağlıyorum. Ailemi çok seviyorum hepsini tek tek. Annemin zorla ağzıma bı şeyler tıkıştırmasını, babamla yaptığımız sohbetleri, kardeşlerimle olan didişmelerimi... İyi ki varsınız. Çok seviyorum sizi. Korkuyorum kaybetmekten. ❤️

Vedalardan çok bıktım. Baya bıktım. Az önce yine bunlardan biri gerçekleşti. Babamı çok seviyorum. Ailemi çok seviyorum. Nolursa olsun böyle bı aileye sahip olduğum için çok şanslıyım 

 Yine baya açmışız arayı. Ama inan unuttuğumdan değil. Biliyorsun beni işte. Gerçi artık ben bile bilmiyorum beni. Napiyorum ne istiyorum inan bilmiyorum. Yaptıklarımı bilsen kızarsın bana. Ama aklımla hareket ettigim için de sevinirsin belki. Beden hayatımızdaki olaylara karşı tepki gösteriyor dedim bugün. İstemediğim insanlara karşı mide bulantısı, cikmazlarda karın ağrısı, aşırı panik durumlarda kekeleme... Eskiden şu yaptıklarımı yapsaydım bunlardan biri gerçeklesirdi. Ama şuan hiçbiri yok. Yorgunum sadece. Bıkmışlık tepkisi olsa gerek. Yine de huzurluyum sanki. Bilemiyorum ya. Her şey bı garip. Düzelmem gerekiyor. Bı sure sonra her şey rayına girecek bence. Yani umarım 

 İnsan büyüdükçe dua edişi de degisiyor. Ne kadar önceydi bilmiyorum. En fazla bir hafta. Benim yolumda o yoksa kalbimde ona ait bı yer olmasına izin verme demiştim. Onun önemsediği şeye saçma demek istemem ama benim için o kadar sudan bı bahaneydi ki. Düşünmeden edemiyorum acaba bu duanın bı işareti mi diye. Korkar çünkü insan. Sahip olmadığı birinin bile gidebilecek olması korkutur onu. Korkuyorum. Yolumda yoksa diye çok korkuyorum. Anlayamıyorum gibi geliyor bazen. Ne demek istiyo ne düşünüyo hatta ne hissediyo. Hissedemiyorum sanki. Kestiremiyorum. Çok fazla ilişki görmedim. Belki de onun iletişim anlayışı budur diyorum kendime. Ama ben böyle uyumamiza izin vermezdim mesela. Bütün gece belki düzgünce uyumamiz için tek bı mesaj atar diye bekledim. Onla ya yeniden aramız bı şekilde bozulur diye açıklama yaptım. Yaptığım açıklama fazla bulundu gereksiz bilgiler içeriyor dendi. Yoğunum diye 1bucuk gün görülmedim, düşünülmedin, aklına bile gelmedim. Bu bı iletişim şekli bile değil b...

 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ama son yazdığımdan bugüne daha iyiyim. Her şey daha çok yolunda. Yarın bütün yıl boyunca emek verdiğim sınavım var. Korkmuyorum. Heycanliyim sadece. Bu stresin bitmesine sevincliyim. İçim kıpır kıpır. İnanıyorum çünkü kendime. Bu sefer olucak. Hissediyorum. Hatta ne olursa olsun ben bu sene hakkını verdim diyebilecegim bı vicdana da sahibim. İçimde kapatamadigim o defteri de çoktan kapattım. Olmazsa olmaz dediğim şeyleri elimin tersiyle itebildim. İyi ki itmisim. Çünkü şimdi bambaşka bi sayfadayim. O kadar samimi o kadar doğal geliyo ki. Uzun zaman sonra bana iyi gelen birinin olması yeniden umutlandırdı beni. Bilmiyorum bana nasıl bakiyo hakkımda ne düşünüyo. Ama ben hiçbi şey beklemiyorum. Şuan iyi ki var. Çünkü varlığını bilmek bile bana o kadar iyi geldi ki. İçimde bı parçam ona ait gibi. Yaşanan her şey benim onu bulabilmem için yaşanmış gibi. Her şey güzel olucak hissediyorum 🥹🫶🏻

İyi şeyler hissetmiyorm. Böyle olmasını beklemezdim. O kadar aptalmisim ki. Gözümün önünde gorememisim. Her şey o kadar açıkken netken. Yağmasın artık yağmur. Ne aklıma gelsin istiyorum ne hala seviyim istiyorum. Bitsin artık her şey. İçimdeki tüm hisler akıp gitsin. Gitsin artık deliricem

 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ne kadar özlemişim ve ne kadar yabancılaşmışım buraya. Çok fazla duygu var yine içimde. Hangisini nasıl anlaticam onu da çok bilmiyorum. En çok korkuyorum galiba. Yaklaşan sınavdan, kaybetmek üzere olduğum aklımdan, kafamin içinde bı turlu susturamadigim düşüncelerden. Daha önce başka gözle bakabildim demiştim ya sana. Bu sefer gerçekten sevebildim. Çok sık konuşmuyoruz hatta kaçta yatıyo kaçta kalkiyo gün içinde neler yapıyor ufacık fikrim yok. Ama sanki hep benimle. Benimle uyaniyo benimle uyuyo benimle konusuyo. İçimde yaşatıyorum sanki. Hiç olmycaz gibi geliyor. Ben hep içimde yaşamaya devam edicekmisim gibi. Hayal kırıklığına ugruycakmisim gibi. Denilen her şeye sağır oluyorum ama bu verdiğim değer yine benim elimde patlıycak gibi. Evet korkuyorum. Hemde baya korkuyorum. Yeniden birine kapılmaktan, yarı yolda birakilmaktan, çok sevmekten kafayı yemekten korkuyorum. 

 Her yere not almışım kim bilir seneye nerde olucam diye. Şimdi okuyunca ne kadar saf hayallermis hala olduğum yerdeyim işte diyorum. Seneye için de aynı şeyi söylemek istemiyorum yani. İnsan şuanda kalmayı becermeli. Geleceği kontrol edemiyoruz etmeye çalışırken batırıyoruz. Bu kontrol deliligimi bırakamıyorum bı türlü. Ama bu sene daha çok inanıyorum. Kendinin yapacağını biliyorum. İyi ki dediğim şeylerin de sırasının geleceğini biliyorum. Bugünden kalan son enerjimle yazıyorum. İyi geceler 🫶🏻

 Ben hissediyorum bu sefer iyi şeyler olucak 

 Vee bir ocak 2023! Tam anlamıyla kendime dönüp baktığımda woww olduğum bir yıl. En çok büyüdüğüm, olgunlaştığım, mantıklı düşünebildiğim. Başlar benim için cidden zordu. Belirsizlik herkesi yorar ama beni daha çok. Evde daraldığım elimden bir şey gelmediği ders çalışmanın bittiği zamanlardan bahsediyorum. Mezuna kalmam için ikna konuşmalarının yapıldığı ama benim ağlamaktan dinleyemedigim zamanalar:) uğraş olsun diye girdiğim ilk iş deneyimim kötü deneyimdi. Ama ikincisi kadar yorgun değildi. Tam anlamıyla amelelikti çünkü yaptığım. Naide abla, hidayet abi seviyorum sizi yine de. Bu sene ben kendi içimde asla affetmem dediğim insanları affettim. İki yıl sonra belki ama ölmeden önce sonuçta:) bir taraf toparlanırken bir taraf dağılır hep. İnsan silmeyi de öğrendim aynı anda. Artık yapılan hataları sineye çekmek bana zor geldi. Kendim düşünmekten kafayı yemek yerine onlar düşünsün deyip siliyorum. Hiç kızgınlığım, öfkem, üzüntüm yok bu yüzden. Bu yıldan en çok başarı istiyorum. Kend...

 Hayat gariptir. Bazen şükredersiniz bazen de unutursunuz şükrettiklerinizi. İçinizdeki boşluğu tamamlayamayan hicbir şeyi önemseyemez olur. Siz de bilmezsiniz ki ne tamamlar ne iyi gelir. Öyledir bazen sadece olduğunuz yerde durup içinizdeki ateşin sıcaklığını taşıyan yaşlar bırakırsınız. Belki de bilinmezlik değildir de kendimize bile soyleyemediklerimizdir. Düşlerle gerçeklerin ayrı ayrı yaşanmasını içimizde kabul edemeyeşimizdir. Keşke diyebiliriz sadece. Olamamislara, olduramadiklarina, olamayacaklara koca bir keşke...

 Yine biz bizeyiz:) Çabalıyorm biliosun dimi. En çok kendimi sevmeye çalışıyorum. Onlar gibi olmamaya, kırıp dökmemeye çalışıyorum. Çok yoruluyorum kemiklerim birbirinden ayrıliomus gibi nefes alamiomusum gibi gözlerimden kaynar sular bosalio gibi. Kendime gelip en değerli kişinin yine kendim olduğunu hatırlamam lazım. Küçük prens'in dediği gibi bazen gitmen lazım. Geliosa gelir gelmezse gelmez...

 Keşke salmasa her şey geriye aksa 

 Kötü hissediyorum bazen. Anlatamadığım şeyler var kendime. Söylemek istediğim ama içimde tuttuğum... İnsan doğru olanı görünce neyin yanlış olduğunu daha iyi seçiyor. Alışkanlıktan öte bir şey. Ama ben adına imkansız demeyi seçiyorum. Çünkü hayat böyledir. Bazen sadece akıntıya bırakmanız gerekir kendinizi. Sonundaki belirsizliğe rağmen serbest bırakmak...

 Her şeye yeniden başladığım gün. Yeniden sıkı tempoya giriyoruz. Bu sefer daha kararlı daha azimli ama en önemlisi daha inançlı. Kendime olan inancım hiç bitmesin. Seviyorum kendimi canım ben♥️

 O kadar basit sevgiler var ki. Gerçekten sorgular oldum her şeyi. Neyi mahvettigimizin farkında değilmişiz cidden. 

 Pilot... Çok üzgünüm ama öğrendiğim şeylerden biri de ne yaparsan yap hiçbir zaman senin istediğin değil olması gereken olur. Akışı değiştiremezsin. Bazen elinden çok şey gelir ama yine de düzelmez. İşte o zaman artık müdahale etmekten vazgeçip kendimizi akışa bırakmamız gerekir. Anlaşılmayan lafların gereksiz uzayan kavgaların bizi çıkaracağı bir yol yoktur çünkü. Hayatımın boşlukta olduğu ve elimden hiçbir şeyin gelmediği bu günlerde akışın bana getirdiği en güzel hasbelkaderdi o radyodaki ses. "Eğer hayat size sürekli dikenleri gösteriyorsa bu yolun sonundaki güle işarettir." Sadece gülü beklemeyi öğrendim. Ben bekledikce gelen dikenlere de kötü bakmıyorum. Onlar ilerideki gülü daha güzel yapan şeyler...

 İşte sonra da inanmak gelmiyor içimizden. Elimizdeki o koca hayal kırıklığı artık gerçekliği sorgulamaya dahi fırsat vermiyor. Artık daha başka şeyler içini ısıtıyor. Ay ışığında uyumak gibi. Kendine sarilmak gibi. Soluduğun nefesi gözün kapalı hissetmek gibi. Çünkü hayat böyle bir şey. Gidebilecek her şeyden vazgeçtiğinizde size sizdekilerle mutlu olmasını öğretiyor. Ve geçmez dedikleriniz geçtiğinde, bitmez dedikleriniz bittiğinde geriye sadece gülümseme kalıyor. Hafif gururlu olduğunu inkar edemem. Ben bunu atlattım hissi insana güç veriyor. Ve yine öğreniyorsun seni sen güçlendiriyorsun.