10.11.2020

 Herkese selam. Eskiden çok sık yazdığım ve çok rahatlatan bir platformda yine sizlerleyim. Kendimi başka başka yerlerde başka şekillerde anlatmayı seviyorum. Ama bu sefer daha çok içimden düşündüklerimi yazmak istiyorum. Çünkü çok fazla düşündüğüm hatta bazen düşünmemek için kendimle savaştığım bir dönemdeyim. Dediklerimi ne kadar anlarsınız hiç emin değilim:) Ama neden olmasın. Sıkılanlara görüşürüz deyip başlamak istiyorum. Birkaç haftadır yapmadığım meditasyon kalmadı. Öncelikle bunu yapma amacım. Çok stres içinde olmam, sürekli gerekli gereksiz şeyleri kendime dert edinmem, yataktan çıkmak istememem, eskiden zevk aldığım şeylerden artık sıkılıyor olmam. Bir sürü meditasyon denedim ve gözümü açtığımda bana en iyi geleni bulmaya çalıştım. Duyguları anımsama olarak eksiklik yaşadığımı fark ettim. Duygularımın tek bir adı olmasına gerek yoktu. Mutsuzken umutsuz da olabilirdim, üzgünken kızgın da. Ya da renkleri mesela. Gözümü kapattığımda illa bir renk geliyordu benim gözüme. Her duyguya farklı renkler. Çok garipsemiştim ben çok mutsuz olduğum bir anda o duyguyu pembe olarak görmüştüm. Çünkü renklerde tek bir duyguyu ifade etmez. Aşıkken de kırmızıyı görürken nefret doluyken de kırmızı görebiliriz mesela. Pembe o zaman benim için grili bir pembeydi. Ne kadar mutsuz ne kadar kızgın olsam da o içerdeki küçük sevgiyi temsil ediyordu belki de. Ben duygularımla başa onlara isim koyarak, sesini bularak, rengini, dokusunu bularak çıktım. Yani o zaman etmiştim bugünkü duygularımla yüzleşmeye cesaretim var mı bilmiyorum açıkçası. Aslında duygularla yüzleşmek o kadar da basit olmuyor. Bazen farkında olduğun şeyin bilinç altından karşına gelmesi canını yakıyor. Ne kadar canın yansa da mutlu da olsan mutsuz da olsan sonunda o duygu benden ne istiyor diye sorman gerekiyor. İstediği şeyi yapılamayacak bir şey olabilir. Yapmaya hazır olduğun ana kadar o duygu hep yakanda kalacak. Eğer buraya kadar okuduysan sadece gözünü kapatıp kendine bugünkü hissettiklerini anlatmanı sonra da o duygunun senden ne istediğini sor. Bunun farkına vardığında neyin ne olduğunu, duygularını, düşünmen gerekenleri daha iyi anlamlandıracaksın. Yok bugün benim duygularımı dinleyecek gücüm kalmamış:) yarın belki. Buraya kadar gerçekten okuyan varsa çok seviyorum seni görüşürüz ❣️