14.11.2020

-

 Karantina da ilk günümüz. Annemin dördüncü günü. Dün gece kardeşim dışında kimse ateşlenmedi. Bende ilk defa bugün hafif belirtiler verdi. Öksürük, kafa ağrısı bir de gözlerim hafif sızlıyor. Bugün karantinaya girmek dışında duygulardan bahsedecek olursak birkaç gün öncesine göre her şeyi daha çok sindirdim. Dışarıya verdiğim sevgiyi artık kendime vermeye karar verdim. Bazı şeyler eskiden güzeldi, eskiden özeldi. Yapmam gereken, unutmam gereken çok şey var. Anısı olan eşyaları ortadan kaldırmak buna sadece bir adımdı. Her şey o kadar kolay olmayacak. Ama bir gün olucak. Olmak zorunda. İkinci aşama duyguları bastırmak yerine yaşamak. Belki de insan yaşaması gereken şeyleri dibine kadar acıysa sonuna kadar mutsuzsa sonuna kadar ağlamaksa gözlerin kuruyana kadar yaşamalı. Atlatmanın yolu belki de budur. Gizlenilen her şey bir gün açığa çıkar yoksa. Şuan değil yarında bunu başarabilecek zaman olduğunu düşünmüyorum. Ama en kısa zamanda...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

29nisan 2023

-
 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ne kadar özlemişim ve ne kadar yabancılaşmışım buraya. Çok fazla duygu var yine içimde. Hangisini nasıl anlaticam onu da çok bilmiyorum. En çok korkuyorum galiba. Yaklaşan sınavdan, kaybetmek üzere olduğum aklımdan, kafamin içinde bı turlu susturamadigim düşüncelerden. Daha önce başka gözle bakabildim demiştim ya sana. Bu sefer gerçekten sevebildim. Çok sık konuşmuyoruz hatta kaçta yatıyo kaçta kalkiyo gün içinde neler yapıyor ufacık fikrim yok. Ama sanki hep benimle. Benimle uyaniyo benimle uyuyo benimle konusuyo. İçimde yaşatıyorum sanki. Hiç olmycaz gibi geliyor. Ben hep içimde yaşamaya devam edicekmisim gibi. Hayal kırıklığına ugruycakmisim gibi. Denilen her şeye sağır oluyorum ama bu verdiğim değer yine benim elimde patlıycak gibi. Evet korkuyorum. Hemde baya korkuyorum. Yeniden birine kapılmaktan, yarı yolda birakilmaktan, çok sevmekten kafayı yemekten korkuyorum. 
Devamı

30.11.2020

-
 Bazen her şey çok üst üste geliyor. Hayatımdaki herkes karşıma geçmek için çabalıyor sanki. Bu aileye düşmek tam da benim başıma gelirdi zaten. Kimseyle temas etmeden dışarı çıktım. Her şeyin ilk başladığı o büyülü küçük yola bıraktım kendimi. Her şeyin ilk bittiğinde yine kendimi oraya atmıştım. Ama o zaman daha iyiydim. Belki de üstüme gelen onca şeye rağmen şuan daha iyiyimdir o zamandan. Ben ne istiyorum ya dedim kendi kendime. Geldim döndüm dese sanki enerjin mi var senin. Aslında her şey olması gerektiği gibi. Benim hiçbir zaman sorunum kabullenememek olmadı ki. Anlaşamadığımızı her defasında görüyoruz yeniden. Sadece her şey çok fazla geldi. Hala geliyor oluşu da şaşırtmıyor beni artık. Küçük bı tartışmada bile tükettiğim enerjiyi gördüm dün. Enerjimi daha iyi şeylere harcamam lazım. En azından surdan kurtulabilmek için adam akıllı bir üniversite kazanmam şart. Son 2 yıl. Hatta daha az. Tamamen kavgasız gürültüsüz bir hayat için harcamam lazım o enerjiyi. Artık para bile um...
Devamı