18.11.2020

 Bugün biraz geciktim. Ama günün bitmesine daha 14 dakika var:) Çok bunaldım. Bu karantina süreci daha 4. gün olmasına rağmen beni mahvetti. Nefes almak istiyorum, uzun uzun yürümek, kendi kendime maskenin altından sessiz sessiz konuşmak istiyorum. Her şeyin yoluna girmesi için ben çabaladıkça sanki bilerek yapılmış gibi her şey boka batio. Nasıl toparlamam gerektiğini de bilmiyorum. Etrafımdaki insanlara çok güzel yol yöntem bulurken kendime gelince tıkanıyorum. Biraz da büyümek istiyorum. Yapılacak derslerimin, bitecek konuların, kazanılacak üniversite kaygısının olmadığı zamanlara büyümek. Hiç dinlenemiyormuşum gibi. O kadar özledim ki erkenden yatıp hiç uyanmadan yüzümde yorgan iziyle uyanmayı. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

29nisan 2023

30.11.2020