Savaş

 Ben hep şey derdim neden benim sevgim üstün geldiği halde benim canım yanıyor. Cevabımıysa bu gece aldım. Bu kitabın okuduğum her sayfası sanki benim okuyacağımı bilerek yazılmış gibi. "Dünyanın en çok seveni, en çok değil en güzel sevenidir.". Şuan sevmiyor da olsa en güzel seven kimdi derseniz oydu derim. O olmasa bana bakarken parlayan gözleri gitmez miydi aklımdan? Kitaptan öğrendiğim bir diğer şey "hüzünlü yüzlere, hazin sonlar yasaklanmıştır" oldu. Kitapta anlatılan aşk ayrılık demekti. Aynı Şems'le Mevlana'da olduğu gibi. Kavuşamayınca aşk oluyordu. Kavusamayanların yaptığı ya da yapabileceği tek şeydi belki de Allah'a yönelmek. Ağlayabilecegi tek kişi o vardı. Yalvarabilecegi tek kişiydi. Aynı benim yaptığım gibi. Namazlarım düzene girdiği sırada bu yazıları okumuş olmam gerçekten büyülü geldi. Sabahın altısında zorum neydi de yazdım dersem ona yazmamak için verdiğim savaşı şimdi buraya yazıyorum. Sahi hazin sonlar bize de yasaklanmış mıdır? Başlarda isyan edercesine yalvarmış olduğum için pişmanım. İyi değildim. Beni bu sefer de affeder misin Allah'ım? Bı daha verdiğim sözleri tutmak için söz versem öncekileri bı kenara bırakıp bana inanır mısın? Birazcık gücüm kalmış olsaydı şuan o kitaba devam ederdim. O kitap hayatımda okuma kararı aldığım en iyi kitap. Zamanlamasiyla yazarıyla her şeyiyle çok güzel. Niye uyandığımı da anlatmam lazım. Rüyamda popomdan iki tane arı beni sokuyordu. Bende onları dışardan elimde bastırarak öldürüyordum. Arı sokması iyi bir yola girilecegini gösterirken arı öldürmek kötü anlatılıyor. Şimdi hangisi benim rüyam acaba:) bence arı sokması yani iyi yol. Arılar sokunca ölüo zaten ben ezmisim ölü arıyı öldürmemisim ki. Yine çok uzun olmuş yaa. Bu yazıları dönüp okuduğumda kendime sovuceme çok eminim. Gerçi uzun bı sure okuyacgmi sanmam. O zamananananan ben yeniden uyumaya 🤚🏻