05.12.2020

-

 Hayatımda ilk fobim bıçak fobisiydi. Küçükken elimi o kadar büyük şekilde kesmiştim ki. Lavabo kan dolmuştu. Çok küçüktüm ama hatırlıyorum. Bu anımdan olsa gerek laf aramızda bıçak kullanamıyorum. Küçük bıçaklarla aram daha iyi. Şuan en büyük fobin ne dersiniz sevdiklerimi kaybetmek derim. Sevdiğimi değil sevdiklerimi kaybettim. Birçok defa çok farklı sebeplerden. Yani eskiden kendime zarar vermekten çekinirken şimdi yakınlarımın zarar görmesinden çekiniyorum. Atıyorum sanki üzerimden eski bencilliğimi. Korkularımla baş başa kaldığım hayatını beni bu korkuların üzerine ittiği bir dönemdeyim. Öldürmedi. Alışıyorum. Alışmak sevmekten vazgeçmek değil de artık içimde yaşıyorum. Ne anlatasım geliyor eskisi gibi ne dertleşesim ne bu yazıları paylaşasım. Ders çalışmak benim için çok zor. Aniden giren halsizlikler beni çok zorluyor. Yepyeni bir programla her şeyi yavaş yavaş halledicem. Bu arada feslegenle seyyah kavuştular. Fesleğenin hikayesini öğrendim ve sıra seyyaha geldi. Bu kitap için heyecanlı olmamın diğer bir nedeni de onun da gözleri aynı satırlarda dolandığı içindir belki. Çok eskiden okuduğunu ama çok sevdiğini hatırlıyorum. Böyle bir dönemde bu kitaplara denk gelmiş olmam mucize gibi geliyor. Bugünde seni çok sevdim emosum. Bugün de her şarkı seni söyledi bana. Sevmiyor oluşuna da gitmiş oluşuna da inandırdın beni. İnanmama rağmen hala çok sevdim seni. İyi ki sevdim belki de. Sevilmeyi hak eden en güzel insandın benim için. Keşke bende hak edebilseydim. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

29nisan 2023

-
 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ne kadar özlemişim ve ne kadar yabancılaşmışım buraya. Çok fazla duygu var yine içimde. Hangisini nasıl anlaticam onu da çok bilmiyorum. En çok korkuyorum galiba. Yaklaşan sınavdan, kaybetmek üzere olduğum aklımdan, kafamin içinde bı turlu susturamadigim düşüncelerden. Daha önce başka gözle bakabildim demiştim ya sana. Bu sefer gerçekten sevebildim. Çok sık konuşmuyoruz hatta kaçta yatıyo kaçta kalkiyo gün içinde neler yapıyor ufacık fikrim yok. Ama sanki hep benimle. Benimle uyaniyo benimle uyuyo benimle konusuyo. İçimde yaşatıyorum sanki. Hiç olmycaz gibi geliyor. Ben hep içimde yaşamaya devam edicekmisim gibi. Hayal kırıklığına ugruycakmisim gibi. Denilen her şeye sağır oluyorum ama bu verdiğim değer yine benim elimde patlıycak gibi. Evet korkuyorum. Hemde baya korkuyorum. Yeniden birine kapılmaktan, yarı yolda birakilmaktan, çok sevmekten kafayı yemekten korkuyorum. 
Devamı

30.11.2020

-
 Bazen her şey çok üst üste geliyor. Hayatımdaki herkes karşıma geçmek için çabalıyor sanki. Bu aileye düşmek tam da benim başıma gelirdi zaten. Kimseyle temas etmeden dışarı çıktım. Her şeyin ilk başladığı o büyülü küçük yola bıraktım kendimi. Her şeyin ilk bittiğinde yine kendimi oraya atmıştım. Ama o zaman daha iyiydim. Belki de üstüme gelen onca şeye rağmen şuan daha iyiyimdir o zamandan. Ben ne istiyorum ya dedim kendi kendime. Geldim döndüm dese sanki enerjin mi var senin. Aslında her şey olması gerektiği gibi. Benim hiçbir zaman sorunum kabullenememek olmadı ki. Anlaşamadığımızı her defasında görüyoruz yeniden. Sadece her şey çok fazla geldi. Hala geliyor oluşu da şaşırtmıyor beni artık. Küçük bı tartışmada bile tükettiğim enerjiyi gördüm dün. Enerjimi daha iyi şeylere harcamam lazım. En azından surdan kurtulabilmek için adam akıllı bir üniversite kazanmam şart. Son 2 yıl. Hatta daha az. Tamamen kavgasız gürültüsüz bir hayat için harcamam lazım o enerjiyi. Artık para bile um...
Devamı