08.12.2020

 Bu sevgi ne kadar benimle kalabilir? Bu aralar kafam da bana dediklerin dolaşıyor. "İnsan birinde yer ettiyse neden unutsun ki?". Merak ediyorum gerçekten sadece edilen sık kavgalar mı soğuttu seni benden? Bu kadar güzel sevmeyi senden görmüşken, sevgine çok inanmışken şuan içinde olduğumuz duruma bakıp aslında biz hiç olamamışız mı demem gerekiyor? Yoksa sevginin yüceliği benim sandığım gibi bir şey mi değil? Neye inanmam gerektiğini bilmiyorum artık. Çok özledim. Keşke dönsen. Keşke sarılsak. Yine huzur bulsak. Ama beraber de olmasak. Sadece şu dünyada yaşandığını hiç bir Allah'ın kulunun hatırlayamayacağı bir gün. Sadece yan yana diz dize geçen bir gün. Her şeyin unutulduğu tüm düşmanlıkların durduğu sevgi ve huzurdan başka hiçbir hissin bulunmadığı bir gün. Biliyorum Allah'ım. Çok şey istiyorum. Ama artık istediğim o değil biliyorum. İstediğim şey hayatıma bakabilmek. Dönse bana üzülürüm, gitse başkasına ölürüm. İmkansız kalsın istiyorum artık. Ama ölmüş gibi imkansız. Ne bir başkasıyla mutlu üzgün ne benim yüzümden mutsuz. Hiç olmamış gibi değil ölmüş gibi. Varmış ama ölmüş. Ben gömdüm seni. Gecelerce yasını tuttum. Halam öldüğünde yemek zorunda kaldığım o yemek gibi şimdi yaşamak zorundayım. Eğer eski ben olsaydı şuan bencilligi seçerdi. Ama ben yaşamayı seçiyorum. Bu artık bencil biri olmadığımın en büyük kanıtıdır