24.01.2021
Ömür boyu boynumdan cikmiycak o düğüm. Bı kar tanesi kadar umut bile yokken vazgeçememek verilmiş bana. Aptallık dedim salaklık dedim siz ne derseniz deyin kurtulmak eliniz de değil. Her gün uyanmak zorundayız. Yemek yemek, gülmek, sevinmek, çalışmak... Yani hayat hem durup hem devam edebilir mi. Aynı öyle oluyor. Hem duruyo hem devam edio. Hem geçio hem gecmio. En zoru uyumak oluyo. Onsuz, başkasını düşündüğünü bilerek uyumak. Omzunda hissetmemeye çalışarak uyumak. Gülümsemeden uyumak. Hıçkırıklara boğulmadan uyumak. Aşk tam da buymuş. Ona söylemeden de arkasından güzel dualar etmek. O bilmeden de onu hissetmek, düşünmek, korumak. Tam da bu işte. İnsan hayatında bı kez aşık olur. Öncekiler ya da sonrakiler sadece aşkın gölgesidir. Gölge yanıltır. Gölgelerde boğulmaktan kurtuldum diye de düşünüyorum. Hayat çok kötü. Sen çok kötüsün. Anılar çok kötü. İyi bildiğimiz her şey acı veriyor şimdi. Hiç yasanmasaydı mı desem iyi ki yaşandı mı bilemiyorum. Bazen kekse daha çok sevseydim daha çok opseydim diyorum bazen niye diyorum ya niye yaşadım ben bu acıları çekmek için mi? Bu düğümü neden bağladım kendime. Neden göz göre göre içime attım o ateşi. Neden izin verdim buna. Sonra diyorum ey aşk nefrete ne kadar da yakınsın.
Yorumlar
Yorum Gönder