18.02.2021

Durduramıyorum ağlamayı. Noldu bana? Ne kadar çok sevdiğimi her geçen gün yeniden görüyorum sanki. Hep yeniden şaşıyorum. Çok seviyorum. Gerçekten çok. Meğer o yokken yapayalnızmışım. Yalnız olmak ne kadar kötüymüş. En yakın arkadaşım bile yok artık. Herkes birden uzaklaştı sanki benden. Ne yıkılacak yerim kaldı ne bı dayanağım. O kadar arıyorum ki yokluğunu. O kadar isterdim ki sarılıp her şeyi anlatıp içimi dökmek. Ben yanındayım demesine o kadar ihtiyacım vardı ki. Ama değil. O yok. Ve ben hayatıma sürünerek devam ediyorum 


 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

29nisan 2023

Şükür 👆🏻

24.12.2024