18.02.2021
Durduramıyorum ağlamayı. Noldu bana? Ne kadar çok sevdiğimi her geçen gün yeniden görüyorum sanki. Hep yeniden şaşıyorum. Çok seviyorum. Gerçekten çok. Meğer o yokken yapayalnızmışım. Yalnız olmak ne kadar kötüymüş. En yakın arkadaşım bile yok artık. Herkes birden uzaklaştı sanki benden. Ne yıkılacak yerim kaldı ne bı dayanağım. O kadar arıyorum ki yokluğunu. O kadar isterdim ki sarılıp her şeyi anlatıp içimi dökmek. Ben yanındayım demesine o kadar ihtiyacım vardı ki. Ama değil. O yok. Ve ben hayatıma sürünerek devam ediyorum
Yorumlar
Yorum Gönder