13.03.22

-

 Hangi birini anlatayım bilmiyorum aslına bakarsan bugün. Önce sabah öyle dank etti ki kafama. Bazen niçin neden yaşadığımızı göremeyecek kadar kapatıyoruz gözlerimizi. Sadece dünya görüyoruz. Kaçan kovalanır misali biz kovaladikca da o kaçıyor. Bı salsak her şeyi. Bı bıraksak da o bizi kovalasa. "Dünyayla aranızda ölüm duvarı var". Bunu o kadar hissettim ki. Her mutlulukta bile o ölüm duvarı var. Geçmeyen bitmeyen bı duvar. Aşılması imkansız olan bı duvar... Bazen dönüp bakmak gerekiyor. Yaşın önemi yok işte dönüp geriye bakmak. Geçen ömre harcadigimiz zamana. Hatta birakamadigimiz izlere. Şu hayatta kendim için yaptığın en iyi şey ne deselerdi sensin derdim. Bu yazdıklarım. Beni dinlemekten bikmayan bu küçük sayfalar. Ne boşmuş her şey. Ne saçma ne gereksiz seylermis. Ölücem sandığım şeyler hicmis. Hayata baktığım pencereleri kapadım artık. Bak insan "unutur". Geçmez dediği acıları bile unutur. Kendine yapılanları unutur. Bırakamam dediklerini bile unutur. "Kalp asla unutmaz". Ya benim kalbim? Nasıl oldu da unuttu? Duygularımızın gerçekliğini hiçbir zaman bilmiycez. Yeni, bı fazlasıyla karşılaşana dek. Her defasında aynı şeyi söylerken bulucaz kendimizi. Meğer o kadar da... Çok az kaldı sinavima. Sabah ki kadar stres yapmıyorum ama. Biliyorum ki elimden geleni yaptım. Artık bı şeyleri kontrol etmekten çok sıkıldım. Her şey kendi halinde ilerlesin istiyorum. Belki bende bu yarışa dayanamayanlardan olmusumdur...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

29nisan 2023

-
 Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı. Ne kadar özlemişim ve ne kadar yabancılaşmışım buraya. Çok fazla duygu var yine içimde. Hangisini nasıl anlaticam onu da çok bilmiyorum. En çok korkuyorum galiba. Yaklaşan sınavdan, kaybetmek üzere olduğum aklımdan, kafamin içinde bı turlu susturamadigim düşüncelerden. Daha önce başka gözle bakabildim demiştim ya sana. Bu sefer gerçekten sevebildim. Çok sık konuşmuyoruz hatta kaçta yatıyo kaçta kalkiyo gün içinde neler yapıyor ufacık fikrim yok. Ama sanki hep benimle. Benimle uyaniyo benimle uyuyo benimle konusuyo. İçimde yaşatıyorum sanki. Hiç olmycaz gibi geliyor. Ben hep içimde yaşamaya devam edicekmisim gibi. Hayal kırıklığına ugruycakmisim gibi. Denilen her şeye sağır oluyorum ama bu verdiğim değer yine benim elimde patlıycak gibi. Evet korkuyorum. Hemde baya korkuyorum. Yeniden birine kapılmaktan, yarı yolda birakilmaktan, çok sevmekten kafayı yemekten korkuyorum. 
Devamı

30.11.2020

-
 Bazen her şey çok üst üste geliyor. Hayatımdaki herkes karşıma geçmek için çabalıyor sanki. Bu aileye düşmek tam da benim başıma gelirdi zaten. Kimseyle temas etmeden dışarı çıktım. Her şeyin ilk başladığı o büyülü küçük yola bıraktım kendimi. Her şeyin ilk bittiğinde yine kendimi oraya atmıştım. Ama o zaman daha iyiydim. Belki de üstüme gelen onca şeye rağmen şuan daha iyiyimdir o zamandan. Ben ne istiyorum ya dedim kendi kendime. Geldim döndüm dese sanki enerjin mi var senin. Aslında her şey olması gerektiği gibi. Benim hiçbir zaman sorunum kabullenememek olmadı ki. Anlaşamadığımızı her defasında görüyoruz yeniden. Sadece her şey çok fazla geldi. Hala geliyor oluşu da şaşırtmıyor beni artık. Küçük bı tartışmada bile tükettiğim enerjiyi gördüm dün. Enerjimi daha iyi şeylere harcamam lazım. En azından surdan kurtulabilmek için adam akıllı bir üniversite kazanmam şart. Son 2 yıl. Hatta daha az. Tamamen kavgasız gürültüsüz bir hayat için harcamam lazım o enerjiyi. Artık para bile um...
Devamı